De Antwerpse ‘verontwaardigden, namen vorige zaterdag de Antwerpse Groenplaats in bezit. Occupy Antwerp was een strijdbaar succes, met voortdurend een vijfhonderd aanwezigen en minstens duizend die tussen 15u en 19u hun steun betuigden. Een bont gezelschap vanuit de basis, grassroots-groepen, uit de middenklasse en klein links.
Volksvergadering herleeft
Met spelende kinderen en geestdriftige honden tussen de actievoerders, werden rond het standbeeld van Rubens urenlang vreedzaam getuigenissen uitgesproken tegen het kapitalistische systeem, oorzaak van de wereldwijde sociaal-economische crisis. Dikwijls zeer persoonlijke verhalen van slachtoffers van het beleid.
Occupy-Antwerp : ‘Terwijl het huidige economisch systeem wereldwijd instort, negeren de beleidsmakers de noden van het volk. Ze dansen naar de pijpen van de multinationals en banken en discussiëren slechts met elkaar om hun eigen belangen en die van de grote spelers op de vrije markt er door te drukken. Ze laten het volk opdraaien voor hun fouten. Het begrip democratie is een holle gedachte geworden’.
De aanzwellende massa verontwaardigden beslissen zelf basis-democratisch over de te volgen weg. Het begrip volksvergadering herleeft. De actievoerders hebben geen verantwoordelijk af te leggen aan het beleid. Ook niet aan dat van de Stad Antwerpen. Ze nemen de straten in zonder daar toelating voor te vragen.
Zonder toestemming Stad
Daarom weigerde Occupy-Antwerp om een vergunning te verzoeken bij de Stad. Burgemeester Patrick Janssens (SP.A) had geen toestemming gegeven voor de manifestatie, zegt Gazet van Antwerpen. Dat kon ook niet, er werd niet om verzocht.
Omwille van het geweldloze karakter van eerdere acties van Indignados elders, nam de politie zich voor om zaterdag niet in te grijpen zolang er geen grote problemen waren. De recherche was in grote getallen aanwezig, om de hoek stonden bussen flikken in gevecht uniform stand by. ‘Het is allemaal erg vreedzaam verlopen’, zei de politiewoordvoerster.
Het recht op vrije meningsuiting is totaal en wordt ook in Antwerpen via de politie codex, ‘bijzondere maatregelen’ en Gemeentelijke Administratieve sancties (GAS) beknot. Occupy- Antwerp bewees dat een vastberaden grote groep democraten de vloer kan aanvegen met deze repressieve politiek van het ‘Schoon verdiep’. De ‘gewapende arm’ had geen kans.
Organisatoren opgespoord…
De organisatoren van Occupy-Antwerp vorige zaterdag, worden opgespoord. ‘We proberen de initiatiefnemers nog te identificeren, al is dat bij dit soort bewegingen natuurlijk niet evident’, zei politie woordvoerster De Vries. Dreigend volgt daar op : ‘Wat de mogelijke gevolgen kunnen zijn voor de organisatoren, valt moeilijk in te schatten’.
De ‘gewapende arm’ stond voor schut en hield het bij het verbieden van het opwarmen van soep op een gasvuurtje door Geneeskunde voor het Volk. Een zielige provocatie, wetende dat armen bewegingen dat reeds tientallen keren deden. Het tekent wel de mentaliteit van het ‘Schoon verdiep’. Alle aanwezigen op Occupy-Antwerp waren ‘illegaal’ in hun verzet tegen de illegale graaicultuur van banken en beleggers.
Naast de overgrote meerderheid van individuele, autonome deelnemers zagen we ook vakbond militanten die in eigen naam spraken en betreurden dat de syndicaten niet aanwezig waren. Klein links was er met de PVDA, LSP en de beweging Rood! wel. (‘Wij betalen hun crisis niet!’).
Wie niet verbolgen is, slaapt
Alhoewel de initiatiefnemers vroegen niet met partij slogans deel te nemen, gebeurde dat in beperkte mate wel. Aanvaardbaar, geen recuperatie en beantwoordend aan de vraag naar de politiek om haar verantwoordelijkheid op te nemen. Deze beweging heeft in de toekomst behoefte aan een politieke stem, wil ze niet als een fait divers eindigen.
Er werden originele slogans meegedragen, ook door kinderen. ‘Op zoek naar een beter wereld en een nieuw lief…’. ‘Wie niet verbolgen is slaapt…’. ‘Emancipate yourself…’. Een dame blies symbolisch zeepbellen. Ook Occupy-Antwerp had het positieve anarchistische karakter van deze mondiale beweging. Wanneer ze deze basis-democratische kenmerken behoudt zal ze moeilijk te recupereren zijn. Noch door linkse formaties, noch door rechts.
Is de Leuvense prof. Paul De Grauwe rechts? Hij was senator voor Open-VLD en wordt op zijn oude dag (65) ‘revolutionair’. In De morgen (22/10/11) zegt hij : ‘Was ik 25, dan stond ik nu op Wall Street mee te betogen…’. Een late bekering voor iemand die steeds de vrije markt en de banken heiligde. De twintigjarigen die nu de touwtjes in handen nemen, zien dergelijke praat als één van de vele recuperatie pogingen.
Mist spuien in de media
Straffer nog is ene Brendan O’Neill, die over twee pag. in De Standaard (21/10/11) zijn zegje doet. De Brit maakt de omgekeerde beweging van De Grauwe. Deze ex-Trotskist van de ‘Revolutionaire Communistische Partij’ noemt zichzelf een ‘libertaire horzel’, de extreme versie van het liberale gedachten goed. Ook Theodore Dalrymple, de goeroe van Bart De Wever (N-VA) zit in hetzelfde schuitje. ‘Ieder voor zich, de sterkste winnen…’.
O’Neil neemt het zowaar op voor de ‘arbeidersklasse’. Wat hij vandaag in Wall Street ziet ‘is geen progressieve beweging, geen beweging die het voor de arbeiders opneemt. Het is een publiek vertoon van burgerlijke vroomheid…’. ‘…hun aan de waanzin grenzende aanvallen op de vermeende decadentie van de champagne slurpende bankiers, tonen dat links elke poging tot ernstige kritiek op de maatschappij en de economie heeft opgegeven. De rijke uitjouwen is gemakkelijker’.
De van Trotskist tot ‘libertaire horzel’ ontpopte ‘Brit meent dat de Occupy-beweging ‘een belediging is voor de vele generaties arbeiders die voor een betere, vrijere en rijkere wereld hebben gevochten’. Zijn argumentatie is er een van retorische trucs, waarvoor hij betaald wordt om mist te spuien terwijl 99 procent van de slachtoffers van zijn vrije markt de 1 procent profiteurs bestormen. De Standaard verspreidt gewillig dergelijke onzin.
Om het naakte bestaan
Ook Occupy-Antwerp bereikte zaterdag een breed publiek. Deze acties werden zoals steeds in gang gezet door reeds lang aan de basis werkende activisten. Afkomstig uit de milieu-, vredes- , armoede- en krakersbeweging. Ze heeft een ruimere impact dan mei ’68, die van uit het studenten protest ontstond.
Ze speelt zich af in een periode van sociaal-economische crisis waarvan het einde niet in zicht is. De ‘golden sixties’ waren een tijd van grote welvaart, van luxe. Nu gaat het om het naakte bestaan.
De Antwerpse Groenplaats heeft een traditie, met Rubens in het midden. In de eerste helft van de jaren zestig liet Panamarenko er zijn ‘vliegmachines’ opstijgen. De blues zanger Ferre Grignard zong er. Wannes Van de Velde was er bij. En Provo in Vlaanderen en Brussel werd er ondermeer door mijzelf ten doop gehouden, samen met de Nederlanders. We werden door de flikken van het plein gesleept.
Provo betekende het afscheid van de hypocriete vijftiger jaren, was een aanzet tot de Vietnam demonstraties, tot het militante anti fascisme, tot de groene beweging, anti-autoritair en anarchistisch, droeg bij tot een maatschappij waar kon geademd worden. Overlevenden van die oude tijd waren bij Occupy Antwerp aanwezig. Het gaat de goede kant op.
Alle foto’s: Hier
Http://groenoord.wordpress.com/2011/10/20/occupy-antwerp-22-okt-15u-groenplaats
en breng ze mee. Zakjes worden voorzien.
